هر طفل ارزش دارد

داستان تلاش‌های یک واکسیناتور متعهد در یکی از مناطق دورافتاده که زندگی هزاران طفل را نجات داده است.

پکتیکا، افغانستان (۱۹ اسد ۱۴۰۴) - هنوز آفتاب طلوع نکرده بود که نورالله برای انجام وظیفه آماده شد. هنگام بیرون شدن از خانه، مادرش صدایش زد: «پسرم! کارت را با اخلاص انجام بده، مسئولیت بزرگی برای حفاظت از آینده اطفال بر دوش داری.»

او در حالی‌که بکس واکسین بر شانه داشت و سخنان مادر در گوشش طنین می‌انداخت، به‌سوی محل تطبیق واکسین پولیو روان شد.

از تجربه تا عمل

نورالله ۲۸ ساله از قریه شرمت‌خیل مربوط مرکز ولایت پکتیکا است. تجربه‌های تلخ دوران کودکی مسیر زندگی‌اش را رقم زد.

او می‌گوید: «وقتی طفل بودم، در قریه ما هیچ مرکز صحی وجود نداشت. اگر کسی مریض می‌شد، خانواده مجبور بودند ساعت‌ها راه بروند تا مریض را به شهر برسانند، اما بسیاری از مریضان، به‌ویژه اطفال، در اثر دشواری راه جان خود را از دست می‌دادند. این وضعیت برایم این احساس را ایجاد کرد که وقتی بزرگ شوم، باید در راه صحت مردم خود سهم بگیرم.»

همین احساس باعث شد نورالله بعدتر در کمپاین‌های واکسین پولیو سهم بگیرد و امروز از چهره‌های متعهد و پیشگام این روند است.

او در هر کمپاین از صبح تا شام واکسین را به اطفال مناطق دوردست می‌رساند تا آنان را از خطر این مرض فلج‌کننده محفوظ نگه دارد. برای او هر قطره واکسین به معنای حفاظت از آینده جامعه است.

 © افغانستان عاری از پولیو | ۱۴۰۴ هـ ش

نورالله، ۲۸ ساله، در قریه شرمت‌خیل مربوط مرکز ولایت پکتیکا اطفال را واکسین می‌نماید.

چالش‌های راه

اما وظیفه نورالله هیچ‌گاه آسان نبوده است. او تنها با راه‌های دشوار کوهستانی و خستگی‌های مسیر روبه‌رو نمی‌شود، بلکه موانع ذهنیت‌های نادرست مردم را نیز تجربه می‌کند.

برخی خانواده‌ها به دلیل باورهای غلط و شایعات از واکسین امتناع می‌کنند، اما نورالله در چنین حالات صبرش را از دست نمی‌دهد. نخست با احترام نگرانی‌های مردم را می‌شنود، سپس به زبان ساده برایشان توضیح می‌دهد که واکسین حافظ زندگی اطفال است و هیچ ضرری ندارد.

این برخورد مهربانانه و سخنان صادقانه او بارها در دل مردم اثر گذاشته است و خانواده‌هایی که سال‌ها واکسین را رد می‌کردند، با خوشحالی حاضر به واکسین نمودن اطفال خود شده‌اند.

تغییر ذهنیت‌ها

به برکت تلاش‌های نورالله، امروز در ذهنیت باشندگان شرمت‌خیل تغییرات عمیق به‌وجود آمده و هزاران طفل از مرض پولیو مصون مانده‌اند.

یکی از باشندگان محل، حاجی لونگ، تجربه‌اش را چنین بیان می‌کند: «قبلاً تحت تأثیر معلومات غلط و شایعات بودم، اما وقتی نورالله و همکارانش در مورد خطر پولیو و ارزش واکسین معلومات درست برایم دادند، ذهنیتم تغییر کرد.»

او با افتخار می‌افزاید: «خوشحالم که پیش از آن‌که دیر شود، به حقیقت پی بردم. امروز در هر کمپاین، اولین کسی هستم که اطفال خود را برای واکسین می‌برم تا آینده خانواده‌ام از پولیو محفوظ بماند.»

© افغانستان عاری از پولیو | ۱۴۰۴ هـ ش

طفلی هنگام گرفتن واکسین پولیو.

پیام امیدبخش

نورالله باور دارد که محو شدن پولیو ممکن است، اما تنها در صورتی که هر طفل واکسین شود. او می‌گوید: «امید من این است که تمام والدین بدانند پولیو علاج ندارد و جلوگیری آن فقط از راه واکسین ممکن است.»

او در آرزوی روزی است که افغانستان برای همیشه از تهدید پولیو آزاد شود و دیگر هیچ طفلی فلج نگردد.

راه روشن آینده

زندگی نورالله، که به داستانی از تعهد و خدمت مبدل شده، نشان‌دهنده این است که چگونه صداقت و تلاش یک فرد می‌تواند آینده هزاران طفل را نجات دهد.

سخنان مادرش هنوز الهام‌بخش او است: «پسرم! کارت را با اخلاص انجام بده، مسئولیت بزرگی برای حفاظت از آینده اطفال بر دوش داری.»