نیروی تعهد
تلاش یک فرد از جامعه نیز میتواند تغییر بزرگ بیاورد
پروان، افغانستان (۳ میزان ۱۴۰۴) - در کوچههای قریه سردره ولسوالی غوربند، پژواکهای تعهد شنیده میشود. عبدالله اکبری که بکس واکسین در کنار او گذاشته شده، با مهر و علاقه قطرههای واکسین پولیو را در دهان طفلی میچکاند. در کنارش یک همکار نامها را در لیست ثبت میکند و دیگری با بلندگو اعلان میکند:
«تیم واکسین پولیو به منطقه شما آمده است، اطفالتان را بیاورید تا واکسین شوند و از مرض فلجکننده و کشنده پولیو مصون بمانند.»
عبدالله در واکسین کردن هر طفل چنین احساس میکند که آینده جامعه را از معلولیت نجات داده است.
او در طول ۲۲ سال گذشته در خط مقدم مبارزه با پولیو ایستاده است. در منطقهاش تنها یک رضاکار نامیده نمیشود، بلکه به نماد تعهد، اعتماد و امید بدل شده است.
آغاز مبارزه
عبدالله اکبری داستان آغاز مبارزه طولانیاش را چنین بیان میکند: «من زمانی به عنوان یک رضاکار در کمپاینهای واکسین پولیو کار را شروع کردم که آگاهی مردم در این زمینه اندک بود. بسیاری از خانوادهها به دلیل شایعات و معلومات نادرست، اطفالشان را واکسین نمیکردند. من تصمیم گرفتم ذهنیت مردم منطقهام را تغییر دهم.»
او خانه به خانه میرفت، با همکاری بزرگان قومی و علمای دینی با والدین صحبت میکرد، از دلایل دینی، معلومات صحی و تجربیات شخصیاش برای قناعت آنان استفاده مینمود.
به تدریج رفتار مردم تغییر کرد و در نتیجه بسیاری از خانوادهها قانع شدند که اطفالشان را واکسین کنند و از مرض خطرناک پولیو محفوظ بدارند.
© افغانستان عاری از پولیو | ۱۴۰۴ هـ ش
عبدالله میگوید: در واکسین کردن هر طفل احساس میکنم که آینده جامعه را از معلولیت نجات دادهام.
درد تجربههای شخصی
اکبری با چشمان خود اطفالی را دیده است که به دلیل مرض پولیو برای همیشه نیروی بدنشان را از دست دادهاند.
او میگوید: «وقتی طفلی به علت واکسین نشدن فلج میشود، چنین احساس میکنم که گویا تمام نسل آینده فلج گردیده است. این برای من بزرگترین درد است.»
همین درد برای او به نیروی مبارزه مبدل شده است. او با خود پیمان بسته که تا زمانی که توان دارد، هیچ طفلی نباید از واکسین محروم بماند.
اعتماد جامعه
با گذشت سالها تلاشهای عبدالله فضای اعتماد در سردره را دگرگون ساخته است.
امام مسجد قریه، مولوی عبدالصمد، میگوید: «عبدالله افتخار ماست. او نه تنها به صحت اطفال اهمیت میدهد، بلکه به مردم نشان داده است که واکسین قطرات زندگی است. امروز مردم هر سخن او را به دل میپذیرند.»
مسوول تیم صحی نیز نقش او را میستاید و میافزاید: «تیم ما به این دلیل موفق است که عبدالله در کنار ماست. مردم به او باور دارند و همین اعتماد کلید موفقیت ماست.»
© افغانستان عاری از پولیو | ۱۴۰۴ هـ ش
عبدالله به اطفال قریه سردره واکسین میدهد.
امید به آینده
امروز که هزاران طفل در قریه سردره و اطراف آن به برکت واکسین پولیو سالم ماندهاند، نتیجه تلاشهای خستگیناپذیر عبدالله اکبری و همکارانش است.
اکبری میگوید: «ما همه مسؤول آینده سالم فرزندانمان هستیم. اگر من رضاکار یک کمپاین هستم، شما رضاکاران اطفال خانهتان هستید. بیایید با هم آینده آنان را محفوظ سازیم.»
راه پیروزی بر پولیو طولانی است، اما قهرمانانی چون عبدالله این امید را زنده نگه میدارند که روزی افغانستان بهطور کامل از تهدید پولیو رهایی یابد.