نتایج عدم تطبیق واکسین؛ زندگی دشوار محمد ولی
هلمند، افغانستان (۲۷ میزان ۱۴۰۳) – محمد ولی ۲۷ ساله که در دوران طفلی به مرض پولیو مبتلا شد و هر دو پایش فلج گردید، با وجود ناتوانی جسمی، بار سنگین مسئولیت خانوادهاش را بر دوش میکشد.
او در اصل از ولسوالی خاشرود ولایت نیمروز است، اما اکنون در مرکز ولایت هلمند، در شهر لشکرگاه زندگی میکند.
وی میگوید: «چهار ساله بودم که به دلیل عدم تطبیق واکسین، به مرض پولیو مبتلا شدم و هر دو پایم فلج شد.»
در حالی که محمد ولی خود با مشکلات زیادی روبرو است و در انجام امور روزمره به کمک دیگران نیاز دارد، اما او همچنان تلاش میکند آرزوهایی که خانوادهاش برای او داشتند، زنده نگه دارد.
او که با عصاهایش در کنار یک جاده نشسته و به دقت به پاهای بیحرکتش خیره شده بود، داستان زندگی دشوار خود را چنین آغاز کرد: «چهار ساله بودم که به دلیل عدم واکسیناسیون به مرض پولیو مبتلا شدم. در ابتدا یکی از پاهایم فلج شد و بعد از مدتی پای دیگرم نیز فلج شد. دیگر نتوانستم راه بروم و از همان طفلی عصاها همراه همیشگی زندگی من شدند.»
محمد ولی که پسر بزرگ خانواده است، میگوید: «با این بدن ناقص، مسئولیت نگهداری از پدر پیر، مادر کهنسال، دو خواهر و یک برادرم بر دوش من است و از طریق گدایی نفقهشان را تهیه میکنم، چون کار دیگری نمیتوانم انجام دهم.»
با چهرهای مملو از درد و ناامیدی عمیق، اضافه کرد: «اگر به پولیو مبتلا نمیشدم و میتوانستم تحصیل کنم، امروز نیازمند کمک دیگران نبودم، بلکه مانند سایر انسانها کار و روزگار خودم را داشتم و زندگی عادی میکردم.»
او همچنین از رفتار نامناسب مردم به دلیل وضعیت جسمیاش شکایت دارد و میگوید: «مردم با من رفتار بسیار بدی دارند و از الفاظ توهینآمیز استفاده میکنند.»
محمد ولی با توجه به شرایطش از مردم میخواهد که آینده فرزندان خود را نابود نکنند، بلکه آنها را به طور منظم واکسین کنند تا از این مرض خطرناک نجات یابند و مانند او معلول و باری بر دوش دیگران نشوند.
محمد ولی در چهار سالگی به مرض پولیو مبتلا شد و هر دو پایش فلج گردید
© افغانستان عاری از پولیو | ۱۴۰۳ | سعید زابلی
حاجی عبدالله یکی از بزرگان قومی هلمند با توجه به زندگی دشوار محمد ولی و دیگر افرادی که به دلیل مرض پولیو معلول شدهاند، میگوید: «پولیو یا فلج اطفال نه تنها زندگی فرد را تحت تأثیر قرار میدهد، بلکه خانواده و جامعه را نیز با آسیبهای بلندمدت مواجه میسازد.»
او به زندگی محمد ولی اشاره میکند که چگونه ابتدا به دلیل پولیو فلج شده و حالا شرایط زندگی او را مجبور به گدایی کرده است.
وی میگوید: «واکسین یگانه راه مؤثر برای نجات آینده اطفال از این مرض ویرانگر است. ما به عنوان بزرگان جامعه و ساکنان این سرزمین مسئولیت داریم که اطمینان حاصل کنیم هر طفل واکسین پولیو را دریافت کند.»
این بزرگ قومی علاوه بر آن تأکید میکند که دولت و سازمانهای امدادی باید به طور همهجانبه به افرادی مانند محمد ولی کمک کنند تا مشکلات اقتصادی این معلولین کاهش یابد و فرزندانشان بتوانند به آموزش دسترسی داشته باشند.
متخصصان صحی، پولیو را یک مرض خطرناک میدانند و بر لزوم تطبیق واکسین تاکید دارند.
داکتر محمد نسیم، در این باره میگوید: «پولیو یک مرض ویروسی خطرناک است و والدین باید روند واکسیناسیون اطفال خود را به دقت دنبال کنند.»
او میافزاید: «پولیو درمان ندارد، اگر طفلی به این مرض مبتلا شود، از نظر جسمی ضعیف یا فلج خواهد شد و زندگی آیندهاش دشوار و باری بر دوش جامعه خواهد بود.»
عالمان دینی نیز واکسینهایی مانند واکسین پولیو را برای سلامتی اطفال مفید میدانند. مولوی عبدالرحمن، عالم دینی، در این زمینه میگوید: «واکسینها وسیلهای برای حفاظت از زندگی اطفال است. تمامی خانوادهها باید به ارزش آنها توجه جدی داشته باشند. واکسین پولیو هیچ ضرری برای اطفال ندارد، بلکه زندگی آنها را محافظت میکند و از معلولیت دائمی آنها جلوگیری میکند.»
داستان محمد ولی تنها یک مشکل شخصی نیست، بلکه تصویری روشن از غفلت جامعه است. بیایید اطفال خود را به طور منظم واکسین کنیم تا این فاجعه پولیو برای همیشه از افغانستان محو شود.
سعید زابلی | هلمند